HOME
ZOEKTIPS
LINKS en LITERATUUR
ORGELS
LAATSTE WIJZIGINGEN
OVER ONS
DONATIES


LAATST BIJGEWERKT OP 17-09-2017

Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk

 
Parochie/kerkgemeente: Armeense kerk
Dekenaat/kerkverband: Armeens Apostolische kerk
Soort gebouw: Kerkgebouw
Plaats: Maastricht
Gemeente: Maastricht
 
Adres: Potterieplein 50
Postcode: 6216 VB
Coördinaten: x: 174081, y: 317956
 
Kadastrale gegevens: Maastricht K 2909, K 2910
Bouwpastoor/bouwpredikant: J.W. Hulsmans
 
Architect(en):
 
Kunstenaar(s):
 
Huidig gebruik: Armeens Apostolische Kerk

Foto: maart 2010

Ruimtelijke context

De kerk ligt geheel vrij op een ruim perceel aan het Potterieplein midden in de nieuwbouwwijk Pottenberg. In de onmiddellijke nabijheid van de kerk lagen de pastorie, scholen, postagentschap en een bureau voor maatschappelijk werk. Aan het Potterieplein liggen ook winkels.

Type

De kerk is een georiënteerde als betonskeletbouw met baksteeninvulling opgetrokken centraalbouw op zeshoekig grondplan. De kerk had een centraal stoelenplan.

Bouwgeschiedenis

Noodkerk

De parochie van Christus Hemelvaart werd in 1960 opgericht. Kapelaan J.W. Hulsmans van de Sint-Paulusparochie te Vaals werd benoemd tot bouwpastoor. De eerste noodkerk van Pottenberg was een schaftkeet die door de week door de bouwvakkers gebruikt werd. In oktober van dat jaar werd in het Brabantse Son een ‘echte’ noodkerk opgehaald. Het zat de pastoor Hulsmans niet mee, want tijdens de opbouw van de houten noodkerk werd deze door zware storm weggeblazen. De noodkerk deed tot 1966 dienst en werd toen in gebruik genomen als kleuterschooltje.

Huidige kerk

A.C. Brennickmeyer, die kantoren had in Rotterdam en Heerlen, werd gekozen tot architect van de Christus Hemelvaartkerk.  De kerk werd op 10 oktober 1963 aanbesteed en op 4 november daaropvolgend gegund aan J.C. Bartels Bouw en Betonbedrijf uit Maastricht. De eerste steenlegging vond plaats op 5 mei 1964. Op 22 mei 1966 kon Mgr. Moors de kerk inzegenen. De Christus Hemelvaartkerk werd niet geconsacreerd, omdat zij was opgezet als multifunctioneel gebouw. Het vieringaltaar kon verreden worden, er was geen communiebank en in de kerk stonden stoelen. Enkel in de door een harmonicawand van de kerk gescheiden sacramentskapel stonden banken. Deze kapel annex dagkerk kon door opening van de vouwwand bij de kerk getrokken worden.

Veranderingen

Bouwkundige veranderingen hebben nauwelijks plaatsgevonden. Een paar jaar geleden werd een stenen vieringaltaar geplaatst. Bovendien werd de kerk aangekleed met interieurstukken uit de O.L. Vrouw van Goede Raad te Maastricht Malpertuis (kruiswegstaties) en de H. Christoffel te Maastricht-Caberg (doopvont).

Op 26 januari 2013 is in deze kerk de eerste Armeense kerk van Limburg geopend en ingewijd in Maastricht.

De kerk genaamd 'Surp Karapet'  (Heilige Voorloper) moet dienen als een verbindende factor tussen de Armeense gemeenschap en de regio. Armeniërs geven aan dat ze zich verbonden voelen met Limburg en graag willen integreren.

Zo wijst de gemeenschap erop dat bijvoorbeeld Sint Servatius van Armeense komaf is. Sint Servatius was in de vierde eeuw na Christus de eerste bisschop van Nederland. Bij de opening van de kerk waren veel hoogwaardigheidsbekleders aanwezig, waaronder bisschop Wiertz, aartsbisschop Zakarian van Parijs en bisschop Muradian van Boekarest.

Exterieur

Foto: maart 2010

De zeshoekige kerk wordt aan vijf zijden omgeven door een lager ombouw waarin de twee hoofdportalen, kapellen, sacristieën, zaaltje en bijruimtes. De eigenlijke kerkzaal torent boven deze omgang uit. De beide portalen liggen tegenover elkaar in de schuine zijgevels. Centraal in elk portaal hangen een dubbele houten deur, geflankeerd door twee enkele deuren. Tussen de deuren staan betonnen kolommen. De deurpartijen staan stroken glas-in-beton. Het opgaand muurwerk van de portalen en de rest van de kerk is opgetrokken in gele baksteen, die in wild verband is verwerkt. Boven de baksteengevels loopt over de gehele ombouw heen een brede betonnen band. Op regelmatige afstanden zijn zware natuurstenen waterspuwers tegen de betonnen band gemonteerd. Daarboven ligt het platte dak. Ter hoogte van de doopkapel en de dagkerk zijn de gevels eveneens voorzien van glas-in-beton. De doopkapel is van buiten zichtbaar door een klein groen geoxideerd koperen tentak. De dienstruimtes aan de achterzijde van de kerk hebben vensterpartijen van helder glas. De eigenlijke kerkzaal torent boven de ombouw uit. De voor- en achtergevel zijn blinde baksteengevels. De schuine zijgevels zijn grotendeels voorzien van tussen de benen van de betonnen spanten geplaatste glas-in-loodramen. Evenals de ombouw bevindt zich tussen gevels en dak een brede rond de kerk lopende betonnen band. Het ruitvormige tentdak is belegd met groen geoxideerde koperplaten.

 Klokkentoren. Foto: maart 2010

Interieur

 Zicht op het priesterkoor

Zicht op de zangtribune

De ingangsportalen komen uit in de ombouw, waarin de doop- en dagkapel zijn ondergebracht. Het zeshoekige schip wordt gedomineerd door acht betonnen spanten, die onderling verbonden zijn door de betonnen banden van de ombouw en de daklijst. Tussen de dakspanten ligt een houten plafond. De binnenwanden zijn in gele baksteen, die in wild verband verwerkt is, uitgevoerd. Tegen de achterwand staat op twee ronde pijlers de zangtribune. Tegenover de zangtribune ligt het zeshoekige priesterkoor, dat uitgevoerd is in zwart graniet en zich vijf treden boven het vloerniveau van het schip verheft. Links van het koor ligt, afgescheiden door een vouwwand, de dagkapel. Daar staat ook het tabernakel. De dagkapel heeft een vlak houten plafond en glas-in-betonwanden. Vanuit de dagkapel voert een deur naar de sacristie en de overige dienstruimtes waaronder een zaaltje met keukentje. De doopkapel is eender uitgevoerd, maar heeft geen vouwwand.

(Bron: Dr A. Jacobs en Drs. A.A. Wiekart – Kerken na 1940. Inventarisatie en waardenstelling kerkelijke bouwkunst na 1940 –Roermond – Stichting Monumentenhuis Limburg, 2003).

Orgel

- geen bijzonderheden voorhanden -

Glas-in-lood, Eugene Laudy, Heerlen, 1966. Abstracte motieven die zich herhalen.

Glas-in-beton, A. Iwschenko, Osnabrück, 1966. Abstracte motieven. Met enige fantasie zou men er druivenranken in kunnen zien.

Zich naar beneden verjongende ronde kuip met koperen deksel. De rand van het deksel is bezet met kiezelstenen. Het handvat heeft de vorm van een vis. Op het deksel is een reliëf aangebracht met een voorstelling van Adam en Eva bij de boom des levens. Afkomstig uit de H. Christoffelkerk te Maastricht.

Witmarmeren vierzijdige kolom, waarop na insnoering, de kluis staat, omkleedt met witmarmeren platen, de kluis heeft een ommanteling van brons, gegoten wingerdranken met druiventrossen waaraan duiven pikken.

Twee stipes die aan de voorzijde gebourchardeerd zijn met daarop een mensa.

 
 
 
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk
Armeens Apostolisische kerk Surp Karapet'' / Christus' Hemelvaartkerk